Jump to content

afiyet

From Wiktionary, the free dictionary

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Ottoman Turkish عافیت (âfiyet), from Arabic عَافِيَة (ʕāfiya).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): [äːfiˈjet]
    • Hyphenation: a‧fi‧yet

    Noun

    [edit]

    afiyet (definite accusative afiyeti, plural afiyetler)

    1. health
      Synonym: esenlik
    2. well-being

    Declension

    [edit]
    Declension of afiyet
    singular plural
    nominative afiyet afiyetler
    definite accusative afiyeti afiyetleri
    dative afiyete afiyetlere
    locative afiyette afiyetlerde
    ablative afiyetten afiyetlerden
    genitive afiyetin afiyetlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular afiyetim afiyetlerim
    2nd singular afiyetin afiyetlerin
    3rd singular afiyeti afiyetleri
    1st plural afiyetimiz afiyetlerimiz
    2nd plural afiyetiniz afiyetleriniz
    3rd plural afiyetleri afiyetleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular afiyetimi afiyetlerimi
    2nd singular afiyetini afiyetlerini
    3rd singular afiyetini afiyetlerini
    1st plural afiyetimizi afiyetlerimizi
    2nd plural afiyetinizi afiyetlerinizi
    3rd plural afiyetlerini afiyetlerini
    dative
    singular plural
    1st singular afiyetime afiyetlerime
    2nd singular afiyetine afiyetlerine
    3rd singular afiyetine afiyetlerine
    1st plural afiyetimize afiyetlerimize
    2nd plural afiyetinize afiyetlerinize
    3rd plural afiyetlerine afiyetlerine
    locative
    singular plural
    1st singular afiyetimde afiyetlerimde
    2nd singular afiyetinde afiyetlerinde
    3rd singular afiyetinde afiyetlerinde
    1st plural afiyetimizde afiyetlerimizde
    2nd plural afiyetinizde afiyetlerinizde
    3rd plural afiyetlerinde afiyetlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular afiyetimden afiyetlerimden
    2nd singular afiyetinden afiyetlerinden
    3rd singular afiyetinden afiyetlerinden
    1st plural afiyetimizden afiyetlerimizden
    2nd plural afiyetinizden afiyetlerinizden
    3rd plural afiyetlerinden afiyetlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular afiyetimin afiyetlerimin
    2nd singular afiyetinin afiyetlerinin
    3rd singular afiyetinin afiyetlerinin
    1st plural afiyetimizin afiyetlerimizin
    2nd plural afiyetinizin afiyetlerinizin
    3rd plural afiyetlerinin afiyetlerinin

    Derived terms

    [edit]
    [edit]

    References

    [edit]