ambasiator
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Ultimately from Proto-Germanic *ambahtaz (“servant”).
Noun
[edit]ambasiātor m (genitive ambasiātōris); third declension (Medieval Latin)
- alternative form of ambasciātor
- 15th century, Jeanne d'Arc, Epistola:
- Sed si ad Katholicam fidem et pristinam lucem reddire mavultis, vestros ad me ambasiatores mittatis, ipsis dicam quid illud sit quod facere vos oporteat;
- (please add an English translation of this quotation)
- 15th century, Jeanne d'Arc, Epistola:
Declension
[edit]Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ambasiātor | ambasiātōrēs |
| genitive | ambasiātōris | ambasiātōrum |
| dative | ambasiātōrī | ambasiātōribus |
| accusative | ambasiātōrem | ambasiātōrēs |
| ablative | ambasiātōre | ambasiātōribus |
| vocative | ambasiātor | ambasiātōrēs |
References
[edit]- "ambasiator", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- Niermeyer, Jan Frederik (1976), “ambasciator”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill, page 39