asystent

Polish

Etymology

Borrowed from French assistant.

Pronunciation

• IPA^(key): /aˈsɘs.tɛnt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘstɛnt
• Syllabification: a‧sys‧tent

Noun

asystent m pers (female equivalent asystent or asystentka, abbreviation asyst.)

1. assistant

Declension

Declension of asystent

	singular	plural
nominative	asystent	asystenci/asystenty (deprecative)
genitive	asystenta	asystentów
dative	asystentowi	asystentom
accusative	asystenta	asystentów
instrumental	asystentem	asystentami
locative	asystencie	asystentach
vocative	asystencie	asystenci

Noun

asystent f (indeclinable, male equivalent asystent, abbreviation asyst.)

1. female equivalent of asystent (“assistant”)

   Synonym: asystentka

Derived terms

adjective

• asystencki

noun

• asystentura

Related terms

nouns

• asysta
• asystencja
• asystentura

verb

• asystować

Further reading

• “asystent”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “asystent”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)