ayrılma
Turkish
[edit]Noun
[edit]ayrılma (definite accusative ayrılmayı, plural ayrılmalar)
- verbal noun of ayrılmak
- leaving, exiting, quitting
- breaking up with someone
- (grammar, by extension) ablative case
Declension
[edit]Inflection | ||
---|---|---|
Nominative | ayrılma | |
Definite accusative | ayrılmayı | |
Singular | Plural | |
Nominative | ayrılma | ayrılmalar |
Definite accusative | ayrılmayı | ayrılmaları |
Dative | ayrılmaya | ayrılmalara |
Locative | ayrılmada | ayrılmalarda |
Ablative | ayrılmadan | ayrılmalardan |
Genitive | ayrılmanın | ayrılmaların |
Synonyms
[edit]- (exiting, quitting): çıkma, çıkış, ayrılış, terk etme
- (breaking up with someone): terk etme, bırakma
- (ablative case): çıkma hâli/hali, çıkma durumu, ayrılma hâli/hali, ayrılma durumu, -den hâli