başlangıç

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish باشلانغیچ(başlangıç), unattested in Turkish until the second half of the XIXth century. Compare, however, Old Turkic [script needed] (başlaġuçı, one who begins) [1]. Related to Turkish başlamak (to begin).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [baʃɫanɡɯt͡ʃ]
  • Hyphenation: baş‧lan‧gıç

Noun[edit]

başlangıç (definite accusative başlangıcı, plural başlangıçlar)

  1. beginning
  2. start

Declension[edit]

Inflection
Nominative başlangıç
Definite accusative başlangıcı
Singular Plural
Nominative başlangıç başlangıçlar
Definite accusative başlangıcı başlangıçları
Dative başlangıca başlangıçlara
Locative başlangıçta başlangıçlarda
Ablative başlangıçtan başlangıçlardan
Genitive başlangıcın başlangıçların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular başlangıcım başlangıçlarım
2nd singular başlangıcın başlangıçların
3rd singular başlangıcı başlangıçları
1st plural başlangıcımız başlangıçlarımız
2nd plural başlangıcınız başlangıçlarınız
3rd plural başlangıçları başlangıçları

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

See also[edit]

References[edit]

  1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–) , “başlangıç”, in Nişanyan Sözlük