belirteç

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Noun[edit]

belirteç (definite accusative belirteci, plural belirteçler)

  1. adverb (lexical category)

Declension[edit]

Inflection
Nominative belirteç
Definite accusative belirteci
Singular Plural
Nominative belirteç belirteçler
Definite accusative belirteci belirteçleri
Dative belirtece belirteçlere
Locative belirteçte belirteçlerde
Ablative belirteçten belirteçlerden
Genitive belirtecin belirteçlerin

Synonyms[edit]