belirteç
Turkish
[edit]Etymology
[edit]By surface analysis, bel + -ir + -t + -eç.
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]belirteç (definite accusative belirteci, plural belirteçler)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | belirteç | belirteçler |
| definite accusative | belirteci | belirteçleri |
| dative | belirtece | belirteçlere |
| locative | belirteçte | belirteçlerde |
| ablative | belirteçten | belirteçlerden |
| genitive | belirtecin | belirteçlerin |
Further reading
[edit]- Çağbayır, Yaşar (2007), “belirteç”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 540