betaaschten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From be- +‎ taaschten

Verb[edit]

betaaschten ‎(third-person singular present betaascht, past participle betaascht, auxiliary verb hunn)

  1. to touch
  2. to palpate

Conjugation[edit]

Regular
infinitive betaaschten
participle betaascht
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular betaaschten
2nd singular betaaschts betaascht
3rd singular betaascht
1st plural betaaschten
2nd plural betaascht betaascht
3rd plural betaaschten
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.