brutaliséieren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Verb[edit]

brutaliséieren (third-person singular present brutaliséiert, past participle brutaliséiert, auxiliary verb hunn)

  1. to brutalise, to mistreat

Conjugation[edit]

Regular
infinitive brutaliséieren
participle brutaliséiert
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular brutaliséieren
2nd singular brutaliséiers brutaliséier
3rd singular brutaliséiert
1st plural brutaliséieren
2nd plural brutaliséiert brutaliséiert
3rd plural brutaliséieren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.