chudzielec

Polish

Etymology

From chudy +‎ -elec.

Pronunciation

• IPA^(key): /xuˈd͡ʑɛ.lɛt͡s/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛlɛt͡s
• Syllabification: chu‧dzie‧lec

Noun

chudzielec m pers

1. (colloquial) toothpick, skeleton (very skinny or emaciated person)

   Synonyms: see Thesaurus:chudzielec

Declension

Declension of chudzielec

	singular	plural
nominative	chudzielec	chudzielcy/chudzielce
genitive	chudzielca	chudzielców
dative	chudzielcowi	chudzielcom
accusative	chudzielca	chudzielców
instrumental	chudzielcem	chudzielcami
locative	chudzielcu	chudzielcach
vocative	chudzielcu/chudzielcze	chudzielcy/chudzielce

Further reading

• chudzielec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• chudzielec in Polish dictionaries at PWN