däischter

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Adjective[edit]

däischter ‎(masculine däischteren, neuter däischtert, comparative méi däischter, superlative am däischtersten)

  1. dark

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Verb[edit]

däischter

  1. second-person singular imperative of däischteren