däitlech

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From Middle High German diutlich; equivalent to deiten +‎ -lech.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈdæːɪ̯tləɕ/

Adjective[edit]

däitlech (masculine däitlechen, neuter däitlecht, comparative méi däitlech, superlative am däitlechsten)

  1. clear
  2. distinct

Declension[edit]