deprawacja

See also: deprawacją

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *de

Proto-Indo-European *-h₁

Proto-Indo-European *déh₁

Proto-Italic *dē

Latin dē

Latin dē-

Latin prāvus

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *-eh₂yéti

Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.

Proto-Italic *-ājō

Proto-Italic *-āō

Latin -ō

Latin dēprāvō

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Indo-European *-Hō

Proto-Indo-European *-tiHō

Proto-Italic *-tiō

Latin -tiō

Latin dēprāvātiōlbor.

Polish deprawacja

Learned borrowing from Latin dēprāvātiō.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɛ.praˈva.t͡sja/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -at͡sja
• Syllabification: de‧pra‧wa‧cja

Noun

deprawacja f

1. (literary) depravation, depravity

   Synonym: demoralizacja

Declension

Declension of deprawacja

	singular
nominative	deprawacja
genitive	deprawacji
dative	deprawacji
accusative	deprawację
instrumental	deprawacją
locative	deprawacji
vocative	deprawacjo

Derived terms

adjective

• deprawacyjny

Related terms

noun

• deprawator

verbs

• deprawować
• zdeprawować

Further reading

• “deprawacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “deprawacja”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)