discissus

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

Perfect passive participle of dīscindō.

Participle[edit]

dīscissus m (feminine dīscissa, neuter dīscissum); first/second declension

  1. cut in two

Inflection[edit]

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dīscissus dīscissa dīscissum dīscissī dīscissae dīscissa
genitive dīscissī dīscissae dīscissī dīscissōrum dīscissārum dīscissōrum
dative dīscissō dīscissō dīscissīs
accusative dīscissum dīscissam dīscissum dīscissōs dīscissās dīscissa
ablative dīscissō dīscissā dīscissō dīscissīs
vocative dīscisse dīscissa dīscissum dīscissī dīscissae dīscissa

References[edit]