dziejopisarz
Polish
Etymology
Pronunciation
Noun
dziejopisarz m pers
- (archaic) chronicler (one who writes a chronicle)
Declension
Declension of dziejopisarz
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | dziejopisarz | dziejopisarze |
genitive | dziejopisarza | dziejopisarzy / dziejopisarzów |
dative | dziejopisarzowi | dziejopisarzom |
accusative | dziejopisarza | dziejopisarzy / dziejopisarzów |
instrumental | dziejopisarzem | dziejopisarzami |
locative | dziejopisarzu | dziejopisarzach |
vocative | dziejopisarzu | dziejopisarze |
Synonyms
- (chronicler): dziejopis, dziejopisca, kronikarz