ehliyet

Northern Kurdish

Etymology

From Turkish ehliyet, from Ottoman Turkish اهلیت, from Arabic أَهْلِيَّة (ʔahliyya).

Noun

ehliyet f

1. driving licence (UK), driver's license (US)

Synonyms

• ajoname

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish اهلیت (ehliyyet), from Arabic أَهْلِيَّة (ʔahliyya). By surface analysis, ehl- +‎ -iyet.

Pronunciation

• IPA^(key): /eh.li.jet/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: eh‧li‧yet

Noun

ehliyet (definite accusative ehliyeti, plural ehliyetler)

1. competence
2. driving licence (UK), driver's license (US)

   Synonym: sürücü belgesi

Declension

Declension of ehliyet

singular plural nominative ehliyet ehliyetler definite accusative ehliyeti ehliyetleri dative ehliyete ehliyetlere locative ehliyette ehliyetlerde ablative ehliyetten ehliyetlerden genitive ehliyetin ehliyetlerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular ehliyetim ehliyetlerim 2nd singular ehliyetin ehliyetlerin 3rd singular ehliyeti ehliyetleri 1st plural ehliyetimiz ehliyetlerimiz 2nd plural ehliyetiniz ehliyetleriniz 3rd plural ehliyetleri ehliyetleri definite accusative singular plural 1st singular ehliyetimi ehliyetlerimi 2nd singular ehliyetini ehliyetlerini 3rd singular ehliyetini ehliyetlerini 1st plural ehliyetimizi ehliyetlerimizi 2nd plural ehliyetinizi ehliyetlerinizi 3rd plural ehliyetlerini ehliyetlerini dative singular plural 1st singular ehliyetime ehliyetlerime 2nd singular ehliyetine ehliyetlerine 3rd singular ehliyetine ehliyetlerine 1st plural ehliyetimize ehliyetlerimize 2nd plural ehliyetinize ehliyetlerinize 3rd plural ehliyetlerine ehliyetlerine locative singular plural 1st singular ehliyetimde ehliyetlerimde 2nd singular ehliyetinde ehliyetlerinde 3rd singular ehliyetinde ehliyetlerinde 1st plural ehliyetimizde ehliyetlerimizde 2nd plural ehliyetinizde ehliyetlerinizde 3rd plural ehliyetlerinde ehliyetlerinde ablative singular plural 1st singular ehliyetimden ehliyetlerimden 2nd singular ehliyetinden ehliyetlerinden 3rd singular ehliyetinden ehliyetlerinden 1st plural ehliyetimizden ehliyetlerimizden 2nd plural ehliyetinizden ehliyetlerinizden 3rd plural ehliyetlerinden ehliyetlerinden genitive singular plural 1st singular ehliyetimin ehliyetlerimin 2nd singular ehliyetinin ehliyetlerinin 3rd singular ehliyetinin ehliyetlerinin 1st plural ehliyetimizin ehliyetlerimizin 2nd plural ehliyetinizin ehliyetlerinizin 3rd plural ehliyetlerinin ehliyetlerinin

Derived terms

• ağır vasıta ehliyeti
• cezai ehliyet
• ehliyetname

Further reading

• “ehliyet”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu