etortze

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Basque[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /etort͡s̻e/, [e̞.t̪o̞r.t͡s̻e̞]

Noun[edit]

etortze inan

  1. Verbal noun of etorri.

Declension[edit]

Declension of etortze (inanimate, ending in vowel)
indefinite singular plural
absolutive etortze etortzea etortzeak
ergative etortzek etortzeak etortzeek
dative etortzeri etortzeari etortzeei
genitive etortzeren etortzearen etortzeen
comitative etortzerekin etortzearekin etortzeekin
causative etortzerengatik etortzearengatik etortzeengatik
benefactive etortzerentzat etortzearentzat etortzeentzat
instrumental etortzez etortzeaz etortzeez
inessive etortzetan etortzean etortzeetan
locative etortzetako etortzeko etortzeetako
allative etortzetara etortzera etortzeetara
terminative etortzetaraino etortzeraino etortzeetaraino
directive etortzetarantz etortzerantz etortzeetarantz
destinative etortzetarako etortzerako etortzeetarako
ablative etortzetatik etortzetik etortzeetatik
partitive etortzerik
prolative etortzetzat