etumainen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

etu- (front) +‎ -mainen

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈetuˌmɑi̯nen/, [ˈe̞t̪uˌmɑi̯ne̞n]
  • Rhymes: -ɑinen
  • Syllabification: e‧tu‧mai‧nen

Adjective[edit]

etumainen (comparative etumaisempi, superlative etumaisin)

  1. Alternative form of etummainen

Declension[edit]

Inflection of etumainen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative etumainen etumaiset
genitive etumaisen etumaisten
etumaisien
partitive etumaista etumaisia
illative etumaiseen etumaisiin
singular plural
nominative etumainen etumaiset
accusative nom. etumainen etumaiset
gen. etumaisen
genitive etumaisen etumaisten
etumaisien
partitive etumaista etumaisia
inessive etumaisessa etumaisissa
elative etumaisesta etumaisista
illative etumaiseen etumaisiin
adessive etumaisella etumaisilla
ablative etumaiselta etumaisilta
allative etumaiselle etumaisille
essive etumaisena etumaisina
translative etumaiseksi etumaisiksi
instructive etumaisin
abessive etumaisetta etumaisitta
comitative etumaisine
Possessive forms of etumainen (type nainen)
Rare. Only used with substantive adjectives.
possessor singular plural
1st person etumaiseni etumaisemme
2nd person etumaisesi etumaisenne
3rd person etumaisensa