głuszec

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *glušьcь.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈɡwu.ʂɛt͡s/
  • (file)

Noun[edit]

głuszec m anim

  1. capercaillie

Declension[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • głuszec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • głuszec in Polish dictionaries at PWN