genéieren

Luxembourgish

Etymology

From French gêner and German genieren.

Pronunciation

• IPA^(key): /ʒeˈnei̯ʀen/, [ʒəˈnɜɪ̯(ə)ʀən]

Verb

genéieren (third-person singular present genéiert, past participle genéiert, auxiliary verb hunn)

1. to embarrass

Conjugation

Regular

infinitive	genéieren
participle	genéiert
auxiliary	hunn
	present indicative	imperative
1st singular	genéieren	—
2nd singular	genéiers	genéier
3rd singular	genéiert	—
1st plural	genéieren	—
2nd plural	genéiert	genéiert
3rd plural	genéieren	—

(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.