geniusz

See also: géniusz

Polish

Alternative forms

• (obsolete) jeniusz

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵenh₁-der.

Latin geniuslbor.

Polish geniusz

Learned borrowing from Latin genius.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɡɛɲ.juʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲjuʂ
• Syllabification: gen‧iusz

Noun

geniusz m pers

1. genius

Declension

Declension of geniusz

	singular	plural
nominative	geniusz	geniusze
genitive	geniusza	geniuszów/geniuszy
dative	geniuszowi	geniuszom
accusative	geniusza	geniuszów/geniuszy
instrumental	geniuszem	geniuszami
locative	geniuszu	geniuszach
vocative	geniuszu	geniusze

Noun

geniusz m inan

1. genius, brilliance, talent

Declension

Declension of geniusz

	singular
nominative	geniusz
genitive	geniuszu
dative	geniuszowi
accusative	geniusz
instrumental	geniuszem
locative	geniuszu
vocative	geniuszu

Further reading

• “geniusz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “geniusz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)