groetsje

West Frisian

Etymology

Borrowed from Dutch groeten.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɡruə̯tsjə/

Verb

groetsje

1. to greet, salute

Inflection

Weak class 2
infinitive	groetsje
3rd singular past	groete
past participle	groete
infinitive	groetsje
long infinitive	groetsjen
gerund	groetsjen n
auxiliary	hawwe
indicative	present tense	past tense
1st singular	groetsje	groete
2nd singular	groetest	groetest
clitic form	groetesto	groetesto
3rd singular	groetet	groete
plural	groetsje	groeten
imperative	groetsje
participles	groetsjend	groete

Derived terms

• begroetsje

Further reading

• “groetsje”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011