hääbe

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Saterland Frisian[edit]

Etymology[edit]

From Old Frisian hebba, which derives from Proto-Germanic *habjaną.

Verb[edit]

hääbe

  1. to have

Conjugation[edit]

infinitive
hääbe
person present tense past tense perfect tense pluperfect tense future tense
1st singular iek hääbe iek hied iek hääbe häiwed iek hied häiwed iek wäide hääbe
2nd singular du hääst du hiedest/hiest du hääst häiwed du hiedest/hiest häiwed du wädst hääbe
3rd singular hie/ju/dät häd hie/ju/dät hied hie/ju/dät häd häiwed hie/ju/dät hied häiwed hie/ju/dät wäd hääbe
1st plural wie hääbe wie hieden wie hääbe häiwed wie hieden häiwed wie wäide hääbe
2nd plural jie hääbe jie hieden jie hääbe häiwed jie hieden häiwed jie wäide hääbe
3rd plural jo hääbe jo hieden jo hääbe häiwed jo hieden häiwed jo wäide hääbe
imperative forms
häbe/hääb (singular), häbet (plural)
past participle
häiwed