hizkuntza

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Basque[edit]

Etymology[edit]

From hitz (word) + abstract noun formative -kuntza (with regular reduction of affricate to fricative).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): (Southern) /is̻kunt͡s̻a/, [is̻.kũn.t͡s̻a]
  • IPA(key): (Northern) /his̻kunt͡s̻a/, [ɦis̻.kũn.t͡s̻a]

Noun[edit]

hizkuntza inan

  1. language

Derived terms[edit]

Declension[edit]

Declension of hizkuntza (inanimate, ending in -a)
indefinite singular plural
absolutive hizkuntza hizkuntza hizkuntzak
ergative hizkuntzak hizkuntzak hizkuntzek
dative hizkuntzari hizkuntzari hizkuntzei
genitive hizkuntzaren hizkuntzaren hizkuntzen
comitative hizkuntzarekin hizkuntzarekin hizkuntzekin
causative hizkuntzarengatik hizkuntzarengatik hizkuntzengatik
benefactive hizkuntzarentzat hizkuntzarentzat hizkuntzentzat
instrumental hizkuntzaz hizkuntzaz hizkuntzez
inessive hizkuntzatan hizkuntzan hizkuntzetan
locative hizkuntzatako hizkuntzako hizkuntzetako
allative hizkuntzatara hizkuntzara hizkuntzetara
terminative hizkuntzataraino hizkuntzaraino hizkuntzetaraino
directive hizkuntzatarantz hizkuntzarantz hizkuntzetarantz
destinative hizkuntzatarako hizkuntzarako hizkuntzetarako
ablative hizkuntzatatik hizkuntzatik hizkuntzetatik
partitive hizkuntzarik
prolative hizkuntzatzat