iluzii

Esperanto

Etymology

From iluzio (“illusion”, noun) +‎ -i (verbal suffix).

Pronunciation

• IPA^(key): /iluˈzii/
• Rhymes: -ii
• Syllabification: i‧lu‧zi‧i

Verb

iluzii (present iluzias, past iluziis, future iluzios, conditional iluzius, volitive iluziu)

1. (intransitive) to be deluded, to have an illusion
2. (transitive) to delude (to deceive; to illude, to fool)

   Synonyms: mistifiki, trompi

Conjugation

Conjugation of iluzii

		present		past		future
		singular	plural	singular	plural	singular	plural
tense		iluzias		iluziis		iluzios
active participle		iluzianta	iluziantaj	iluziinta	iluziintaj	iluzionta	iluziontaj
	acc.	iluziantan	iluziantajn	iluziintan	iluziintajn	iluziontan	iluziontajn
passive participle		iluziata	iluziataj	iluziita	iluziitaj	iluziota	iluziotaj
	acc.	iluziatan	iluziatajn	iluziitan	iluziitajn	iluziotan	iluziotajn
nominal active participle		iluzianto	iluziantoj	iluziinto	iluziintoj	iluzionto	iluziontoj
	acc.	iluzianton	iluziantojn	iluziinton	iluziintojn	iluzionton	iluziontojn
nominal passive participle		iluziato	iluziatoj	iluziito	iluziitoj	iluzioto	iluziotoj
	acc.	iluziaton	iluziatojn	iluziiton	iluziitojn	iluzioton	iluziotojn
adverbial active participle		iluziante		iluziinte		iluzionte
adverbial passive participle		iluziate		iluziite		iluziote
		infinitive	iluzii	imperative	iluziu	conditional	iluzius

References

• “iluzii”, in Reta Vortaro [Online Dictionary] (in Esperanto), 1997-present

Romanian

Pronunciation

• IPA^(key): [iˈlu.ziʲ]
• Rhymes: -uziʲ
• Hyphenation: i‧lu‧zii

Noun

iluzii f

1. inflection of iluzie:
   1. genitive/dative indefinite singular
   2. nominative/accusative/genitive/dative indefinite plural