imponujący

Polish

Etymology

Etymology tree

Latin impōnerebor.

Proto-Indo-European *h₂euh₁-der.?

Proto-Slavic *-ovati

Old Polish -ować

Polish -ować

Polish imponować

Proto-Indo-European *-onts

Proto-Slavic *-ǫťь

Old Polish -ący

Polish -ący

Polish imponujący

From imponować + -ący.

Pronunciation

• IPA^(key): /im.pɔ.nuˈjɔn.t͡sɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔnt͡sɘ
• Syllabification: im‧po‧nu‧ją‧cy

Adjective

imponujący (comparative bardziej imponujący, superlative najbardziej imponujący, derived adverb imponująco)

1. impressive (making, or tending to make, an impression; having power to impress)

Declension

Declension of imponujący (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	imponujący		imponująca	imponujące	imponujący	imponujące
genitive	imponującego		imponującej	imponującego	imponujących
dative	imponującemu		imponującej	imponującemu	imponującym
accusative	imponującego	imponujący	imponującą	imponujące	imponujących	imponujące
instrumental	imponującym		imponującą	imponującym	imponującymi
locative	imponującym		imponującej	imponującym	imponujących

Participle

imponujący (active adjectival)

1. active adjectival participle of imponować

Related terms

verbs

• imponować
• zaimponować

Further reading

• “imponujący”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “imponujący”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)