Jump to content

invitator

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

invītātor

  1. second/third-person singular future passive imperative of invītō

References

[edit]

Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

From invita +‎ -tor.

Noun

[edit]

invitator m (plural invitatori)

  1. inviter

Declension

[edit]
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative invitator invitatorul invitatori invitatorii
genitive-dative invitator invitatorului invitatori invitatorilor
vocative invitatorule invitatorilor

References

[edit]
  • invitator in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN