karınca

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish قرنجه (karınca), from Old Anatolian Turkish قرنجه (qarınca), from Early Old Oghuz قَرِنْجَقْ (karınçak), ultimately from Proto-Turkic *karïnčga (“ant”).

Cognates

Cognate with Azerbaijani qarınca, Chagatai [script needed] (karınçga), Gagauz karımca, Khakas харчых (xarçıx) and Turkmen garynja.

Pronunciation

• IPA^(key): [kɑˈɾɯndʒɑ]

• Audio:

  (file)

Noun

karınca (definite accusative karıncayı, plural karıncalar)

1. ant, any of various insects in the family Formicidae, typically living in colonies

   Synonym: komursga (dialectal)

Declension

Declension of karınca

singular plural nominative karınca karıncalar definite accusative karıncayı karıncaları dative karıncaya karıncalara locative karıncada karıncalarda ablative karıncadan karıncalardan genitive karıncanın karıncaların Possessive forms nominative singular plural 1st singular karıncam karıncalarım 2nd singular karıncan karıncaların 3rd singular karıncası karıncaları 1st plural karıncamız karıncalarımız 2nd plural karıncanız karıncalarınız 3rd plural karıncaları karıncaları definite accusative singular plural 1st singular karıncamı karıncalarımı 2nd singular karıncanı karıncalarını 3rd singular karıncasını karıncalarını 1st plural karıncamızı karıncalarımızı 2nd plural karıncanızı karıncalarınızı 3rd plural karıncalarını karıncalarını dative singular plural 1st singular karıncama karıncalarıma 2nd singular karıncana karıncalarına 3rd singular karıncasına karıncalarına 1st plural karıncamıza karıncalarımıza 2nd plural karıncanıza karıncalarınıza 3rd plural karıncalarına karıncalarına locative singular plural 1st singular karıncamda karıncalarımda 2nd singular karıncanda karıncalarında 3rd singular karıncasında karıncalarında 1st plural karıncamızda karıncalarımızda 2nd plural karıncanızda karıncalarınızda 3rd plural karıncalarında karıncalarında ablative singular plural 1st singular karıncamdan karıncalarımdan 2nd singular karıncandan karıncalarından 3rd singular karıncasından karıncalarından 1st plural karıncamızdan karıncalarımızdan 2nd plural karıncanızdan karıncalarınızdan 3rd plural karıncalarından karıncalarından genitive singular plural 1st singular karıncamın karıncalarımın 2nd singular karıncanın karıncalarının 3rd singular karıncasının karıncalarının 1st plural karıncamızın karıncalarımızın 2nd plural karıncanızın karıncalarınızın 3rd plural karıncalarının karıncalarının Predicative forms singular plural 1st singular karıncayım karıncalarım 2nd singular karıncasın karıncalarsın 3rd singular karınca karıncadır karıncalar karıncalardır 1st plural karıncayız karıncalarız 2nd plural karıncasınız karıncalarsınız 3rd plural karıncalar karıncalardır

Derived terms

• akkarınca
• atlı karınca
• karınca ağzı
• karınca asidi
• karınca aslanı
• karınca ayağı
• karınca balı
• karınca başı
• karınca belli
• karınca beyi
• karınca bilimi
• karınca duası
• karınca gibi
• karınca kaderince
• karınca kararınca
• karınca uykusu
• karınca yağı
• karınca yuvası
• karıncacık
• karıncacuk
• karıncaezmez
• karıncagiller
• karıncalamak
• karıncalanmak
• karıncalaşmak
• karıncalı
• karıncasever
• karıncasız
• karıncaya binmek
• karıncayiyen

Further reading

• “karınca”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “karınca”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Çağbayır, Yaşar (2007), “karınca”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 3, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2436
• Nişanyan, Sevan (2002–), “karınca”, in Nişanyan Sözlük