kawalarz

Polish

Etymology

Etymology tree

Polish kawał

Proto-Indo-European *-eh₂

Proto-Indo-European *-so-

Proto-Indo-European *-eh₂so-

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Indo-European *-eh₂s(i)yós

Proto-Italic *-āsijos

Proto-Italic *-āsios

Latin -āriusnom.

Latin -āriusbor.

Proto-Germanic *-ārijaz

Gothic -𐌰𐍂𐌴𐌹𐍃 (-areis)bor.

Proto-Slavic *-ařь

Old Polish -arz

Polish -arz

Polish kawalarz

From kawał + -arz.

Pronunciation

• IPA^(key): /kaˈva.laʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -alaʂ
• Syllabification: ka‧wa‧larz

Noun

kawalarz m pers (female equivalent kawalarka)

1. practical joker (person who makes practical jokes)

   Synonyms: dowcipniś, żartowniś

2. prankster

Declension

Declension of kawalarz

	singular	plural
nominative	kawalarz	kawalarze
genitive	kawalarza	kawalarzy
dative	kawalarzowi	kawalarzom
accusative	kawalarza	kawalarzy
instrumental	kawalarzem	kawalarzami
locative	kawalarzu	kawalarzach
vocative	kawalarzu	kawalarze

Further reading

• “kawalarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “kawalarz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)