krajka

Czech

Etymology

Inherited from Old Czech krajek. By surface analysis, kraj +‎ -ka.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈkrajka]

Noun

krajka f

1. lace (fabric)

   šaty s krajkou ― lace dress

Declension

Declension of krajka (hard feminine reducible)

	singular	plural
nominative	krajka	krajky
genitive	krajky	krajek
dative	krajce	krajkám
accusative	krajku	krajky
vocative	krajko	krajky
locative	krajce	krajkách
instrumental	krajkou	krajkami

Derived terms

• krejčí

Further reading

• “krajka”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
• “krajka”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
• “krajka”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2026

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish krajka. By surface analysis, krajać +‎ -ka.

Pronunciation

• (Middle Polish) IPA^(key): /ˈkraj.ka/
• (Lesser Poland):
  • (Kielce) IPA^(key): [ˈkraj.ka]
  • (Lasovia) IPA^(key): [ˈkraj.ka]

Noun

krajka f

1. (Kielce, Lasovia) cut strip of cloth
   1. (Middle Polish) swaddling bandage
2. (Lasovia) woolen strip
3. patterned ribbon or band used in folk costumes to gird oneself
4. edge at the base of the cloth

Further reading

• “krajka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “krajka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “KRAJKA”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• Jan Łoś (1886), “krajka”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 185
• Szymon Matusiak (1880), “krajka”, in “Gwara lasowska w okolicy Tarnobrzega, studyjum dyjalektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I) (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 174