kronikarz
Polish
Etymology
Pronunciation
Noun
kronikarz m pers
- chronicler (person who writes accounts of events and when they happened)
Declension
Declension of kronikarz
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | kronikarz | kronikarze |
genitive | kronikarza | kronikarzy |
dative | kronikarzowi | kronikarzom |
accusative | kronikarza | kronikarzy |
instrumental | kronikarzem | kronikarzami |
locative | kronikarzu | kronikarzach |
vocative | kronikarzu | kronikarze |
Synonyms
- (chronicler): dziejopis, dziejopisca, dziejopisarz