krzemień

See also: Krzemień

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *(s)ker-der.?

Proto-Slavic *kremy

Polish krzemień

Inherited from Proto-Slavic *kremy.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkʂɛ.mjɛɲ/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -ɛmjɛɲ
• Syllabification: krze‧mień
• Homophone: Krzemień

Noun

krzemień m inan (diminutive krzemyk)

1. flint (hard fine-grained quartz which can generate sparks when struck against a material such as steel)

Declension

Declension of krzemień

	singular	plural
nominative	krzemień	krzemienie
genitive	krzemienia	krzemieni
dative	krzemieniowi	krzemieniom
accusative	krzemień	krzemienie
instrumental	krzemieniem	krzemieniami
locative	krzemieniu	krzemieniach
vocative	krzemieniu	krzemienie

Derived terms

adjectives

• krzemieniowy
• krzemienisty
• krzemienny

nouns

• krzem
• krzemieniarz

verbs

• krzemienieć impf
• skrzemienieć pf

Related terms

adjectives

• krzemianowy
• krzemieniarski
• krzemionkowy
• krzemowy

nouns

• krzemek
• krzemian
• krzemica
• krzemieniarstwo
• krzemionka

verb

• krzemianować impf

Further reading

• “krzemień”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “krzemień”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)