kuyruk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish قویروق (kuyruk, tail, queue), from Proto-Turkic *kudruk (tail). Cognate with Old Turkic 𐰴𐰆𐰑𐰺𐰆𐰸 (qudruq, tail), Kyrgyz куйрук (kuyruk, tail), Yakut кутурук (kuturuk, tail).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kuyruk (definite accusative kuyruğu, plural kuyruklar)

  1. tail
  2. queue

Declension[edit]

Inflection
Nominative kuyruk
Definite accusative kuyruğu
Singular Plural
Nominative kuyruk kuyruklar
Definite accusative kuyruğu kuyrukları
Dative kuyruğa kuyruklara
Locative kuyrukta kuyruklarda
Ablative kuyruktan kuyruklardan
Genitive kuyruğun kuyrukların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular kuyruğum kuyruklarım
2nd singular kuyruğun kuyrukların
3rd singular kuyruğu kuyrukları
1st plural kuyruğumuz kuyruklarımız
2nd plural kuyruğunuz kuyruklarınız
3rd plural kuyrukları kuyrukları

Related terms[edit]