kvísl
Icelandic
Etymology
From Old Norse kvísl, by dissimilation from Proto-Germanic *twīsilō.
Pronunciation
Noun
kvísl f (genitive singular kvíslar, nominative plural kvíslir)
Declension
declension of kvísl
f-s2 | singular | plural | ||
---|---|---|---|---|
indefinite | definite | indefinite | definite | |
nominative | kvísl | kvíslin | kvíslir | kvíslirnar |
accusative | kvísl | kvíslina | kvíslir | kvíslirnar |
dative | kvísl | kvíslinni | kvíslum | kvíslunum |
genitive | kvíslar | kvíslarinnar | kvísla | kvíslanna |
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans. (Available on Málið.is under the “Eldra mál” tab.)