müsamere

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish مسامره (müsamere), from Arabic مُسَامَرَة (musāmara), verbal noun of سَامَرَ (sāmara, “to chat at night”).

Noun

müsamere (definite accusative müsamereyi, plural müsamereler)

evening activity or entertainment; soiree
- 1934 October 31, headline in Vakit:
  Bir çok mekteplerimizde müsamereler verildi
  Many performances held in our schools

Declension

Declension of müsamere

	singular	plural
nominative	müsamere	müsamereler
definite accusative	müsamereyi	müsamereleri
dative	müsamereye	müsamerelere
locative	müsamerede	müsamerelerde
ablative	müsamereden	müsamerelerden
genitive	müsamerenin	müsamerelerin

Possessive forms
nominative
	singular	plural
1st singular	müsamerem	müsamerelerim
2nd singular	müsameren	müsamerelerin
3rd singular	müsameresi	müsamereleri
1st plural	müsameremiz	müsamerelerimiz
2nd plural	müsamereniz	müsamereleriniz
3rd plural	müsamereleri	müsamereleri
definite accusative
	singular	plural
1st singular	müsameremi	müsamerelerimi
2nd singular	müsamereni	müsamerelerini
3rd singular	müsameresini	müsamerelerini
1st plural	müsameremizi	müsamerelerimizi
2nd plural	müsamerenizi	müsamerelerinizi
3rd plural	müsamerelerini	müsamerelerini
dative
	singular	plural
1st singular	müsamereme	müsamerelerime
2nd singular	müsamerene	müsamerelerine
3rd singular	müsameresine	müsamerelerine
1st plural	müsameremize	müsamerelerimize
2nd plural	müsamerenize	müsamerelerinize
3rd plural	müsamerelerine	müsamerelerine
locative
	singular	plural
1st singular	müsameremde	müsamerelerimde
2nd singular	müsamerende	müsamerelerinde
3rd singular	müsameresinde	müsamerelerinde
1st plural	müsameremizde	müsamerelerimizde
2nd plural	müsamerenizde	müsamerelerinizde
3rd plural	müsamerelerinde	müsamerelerinde
ablative
	singular	plural
1st singular	müsameremden	müsamerelerimden
2nd singular	müsamerenden	müsamerelerinden
3rd singular	müsameresinden	müsamerelerinden
1st plural	müsameremizden	müsamerelerimizden
2nd plural	müsamerenizden	müsamerelerinizden
3rd plural	müsamerelerinden	müsamerelerinden
genitive
	singular	plural
1st singular	müsameremin	müsamerelerimin
2nd singular	müsamerenin	müsamerelerinin
3rd singular	müsameresinin	müsamerelerinin
1st plural	müsameremizin	müsamerelerimizin
2nd plural	müsamerenizin	müsamerelerinizin
3rd plural	müsamerelerinin	müsamerelerinin

References

Kélékian, Diran (1911), “مسامره”, in Dictionnaire turc-français‎^[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 1158
Nişanyan, Sevan (2002–), “müsamere”, in Nişanyan Sözlük
Redhouse, James W. (1890), “مسامره”, in A Turkish and English Lexicon‎^[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1828
Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN