metakka

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Noun[edit]

metakka

  1. fuss, ruckus, rumpus

Declension[edit]

Inflection of metakka (Kotus type 14/solakka, kk-k gradation)
nominative metakka metakat
genitive metakan metakoiden
metakoitten
metakkojen
partitive metakkaa metakoita
metakkoja
illative metakkaan metakkoihin
metakoihin
singular plural
nominative metakka metakat
accusative nom.? metakka metakat
gen. metakan
genitive metakan metakoiden
metakoitten
metakkojen
metakkainrare
partitive metakkaa metakoita
metakkoja
inessive metakassa metakoissa
elative metakasta metakoista
illative metakkaan metakkoihin
metakoihin
adessive metakalla metakoilla
ablative metakalta metakoilta
allative metakalleˣ metakoilleˣ
essive metakkana metakkoina
translative metakaksi metakoiksi
instructive metakoin
abessive metakatta metakoitta
comitative metakkoineen