monicus
Appearance
Latin
[edit]Noun
[edit]monicus m (genitive monicī); second declension (Late Latin)
Declension
[edit]Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | monicus | monicī |
| genitive | monicī | monicōrum |
| dative | monicō | monicīs |
| accusative | monicum | monicōs |
| ablative | monicō | monicīs |
| vocative | monice | monicī |
Descendants
[edit]- see: monachus
References
[edit]- ^ Walther von Wartburg (1928–2002), “mŏnăchus”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 6/3: Mobilis–Myxa, page 69