narkotik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: narkotîk

Serbo-Croatian[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /narkǒtik/
  • Hyphenation: nar‧ko‧tik

Noun[edit]

narkòtik m (Cyrillic spelling нарко̀тик)

  1. narcotic

Declension[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French narcotique.

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: nar‧ko‧tik

Noun[edit]

narkotik (definite accusative narkotiği, plural narkotikler)

  1. narcotic

Declension[edit]

Inflection
Nominative narkotik
Definite accusative narkotiği
Singular Plural
Nominative narkotik narkotikler
Definite accusative narkotiği narkotikleri
Dative narkotiğe narkotiklere
Locative narkotikte narkotiklerde
Ablative narkotikten narkotiklerden
Genitive narkotiğin narkotiklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular narkotiğim narkotiklerim
2nd singular narkotiğin narkotiklerin
3rd singular narkotiği narkotikleri
1st plural narkotiğimiz narkotiklerimiz
2nd plural narkotiğiniz narkotikleriniz
3rd plural narkotikleri narkotikleri

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]