ogon

See also: Ogon, ogoń, ôgon, ōgon, ôgōn, and ögon

Polish

Alternative forms

• ôgon (Przemyśl)

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *ogonъ, from *o- +‎ *gonъ (“pursuit, chase”). Compare Czech ohon, Silesian ôgōn, and Lower Sorbian wogon.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈɔ.ɡɔn/

• (Lesser Poland):
  • (Lasovia) IPA^(key): [ˈɔ.ɡɔn]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔɡɔn
• Syllabification: o‧gon
• Homophone: Ogon

Noun

ogon m inan (diminutive ogonek, related adjective ogonowy)

1. tail (caudal appendage of an animal)
2. (Lasovia, by extension) synonym of bydło (“individual cattle”)

   Mam trzy ogony w oborze. ― I have three cattle in the cowshed.

3. (colloquial) queue, line, lineup
4. (colloquial) penis

   Gdzie ogon rządzi, tam głowa błądzi. ― Where the penis rules, the head wanders.

Declension

Declension of ogon

	singular	plural
nominative	ogon	ogony
genitive	ogonu	ogonów
dative	ogonowi	ogonom
accusative	ogon	ogony
instrumental	ogonem	ogonami
locative	ogonie	ogonach
vocative	ogonie	ogony

Related terms

adjectives

• ogonkowy

nouns

• ogoneczek

Further reading

• ogon in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• ogon in Polish dictionaries at PWN
• Oskar Kolberg (1865), “ogon”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 263