orman

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *orman.

Noun[edit]

orman (definite accusative ormanı, plural ormanlar)

  1. (poetic) forest
    • 1987, Yusif Səmədoğlu, Qətl günü [The Day of Murder]:
      Zülfüqar kişiyə elə bil dünyanı bağışladılar, Zülfüqar kişinin əlindən elə bil dünyanı aldılar: dağları, dərələri, ormanları, nənnidə eşitdiyi gün işığı kimi ilıq laylanı, oğul-uşaq məhəbbətini, ocağa, yurda bağlılığını.
      It was as if the old Zulfuqar was given the world, [and] as if the world was taken away from the old Zulfuqar: the mountains, the valleys, the forests, the lullaby warm as daylight that he heard in the cradle, his childhood love, his attachment to home and hearth.
    Synonym: meşə

Declension[edit]

Derived terms[edit]


Crimean Tatar[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *orman.

Noun[edit]

orman

  1. forest

Declension[edit]

References[edit]

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M., Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, 2002, →ISBN

Gagauz[edit]

orman

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *orman.

Noun[edit]

orman

  1. vegetable garden, kitchen garden

See also[edit]

  • daa (forest)

Serbo-Croatian[edit]

Alternative forms[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ǒrmaːn/
  • Hyphenation: or‧man

Noun[edit]

òrmān m (Cyrillic spelling о̀рма̄н)

  1. ambry, closet, wardrobe

Declension[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish اورمان‎, from Proto-Turkic *orman.

Noun[edit]

orman (definite accusative ormanı, plural ormanlar)

  1. forest

Declension[edit]

Inflection
Nominative orman
Definite accusative ormanı
Singular Plural
Nominative orman ormanlar
Definite accusative ormanı ormanları
Dative ormana ormanlara
Locative ormanda ormanlarda
Ablative ormandan ormanlardan
Genitive ormanın ormanların
Possessive forms
Nominative Singular Plural
1st singular ormanım ormanlarım
2nd singular ormanın ormanların
3rd singular ormanı ormanları
1st plural ormanımız ormanlarımız
2nd plural ormanınız ormanlarınız
3rd plural ormanları ormanları
Definite accusative Singular Plural
1st singular ormanımı ormanlarımı
2nd singular ormanını ormanlarını
3rd singular ormanını ormanlarını
1st plural ormanımızı ormanlarımızı
2nd plural ormanınızı ormanlarınızı
3rd plural ormanlarını ormanlarını
Dative Singular Plural
1st singular ormanıma ormanlarıma
2nd singular ormanına ormanlarına
3rd singular ormanına ormanlarına
1st plural ormanımıza ormanlarımıza
2nd plural ormanınıza ormanlarınıza
3rd plural ormanlarına ormanlarına
Locative Singular Plural
1st singular ormanımda ormanlarımda
2nd singular ormanında ormanlarında
3rd singular ormanında ormanlarında
1st plural ormanımızda ormanlarımızda
2nd plural ormanınızda ormanlarınızda
3rd plural ormanlarında ormanlarında
Ablative Singular Plural
1st singular ormanımdan ormanlarımdan
2nd singular ormanından ormanlarından
3rd singular ormanından ormanlarından
1st plural ormanımızdan ormanlarımızdan
2nd plural ormanınızdan ormanlarınızdan
3rd plural ormanlarından ormanlarından
Genitive Singular Plural
1st singular ormanımın ormanlarımın
2nd singular ormanının ormanlarının
3rd singular ormanının ormanlarının
1st plural ormanımızın ormanlarımızın
2nd plural ormanınızın ormanlarınızın
3rd plural ormanlarının ormanlarının

Uyghur[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *orman.

Noun[edit]

orman

  1. forest