otogar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French autogare.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ɔtɔɡɑɾ]
  • Hyphenation: o‧to‧gar

Noun[edit]

otogar (definite accusative otogarı, plural otogarlar)

  1. bus station (terminal)

Declension[edit]

Inflection
Nominative otogar
Definite accusative otogarı
Singular Plural
Nominative otogar otogarlar
Definite accusative otogarı otogarları
Dative otogara otogarlara
Locative otogarda otogarlarda
Ablative otogardan otogarlardan
Genitive otogarın otogarların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular otogarım otogarlarım
2nd singular otogarın otogarların
3rd singular otogarı otogarları
1st plural otogarımız otogarlarımız
2nd plural otogarınız otogarlarınız
3rd plural otogarları otogarları

Synonyms[edit]