päivänsankari
Finnish
Etymology
päivän (“of the day”) + sankari (“hero”)
Noun
päivänsankari
- A person whose birthday or other anniversary it is at present.
Declension
Inflection of päivänsankari (Kotus type 6/paperi, no gradation) | |||
---|---|---|---|
nominative | päivänsankari | päivänsankarit | |
genitive | päivänsankarin | päivänsankarien päivänsankareiden päivänsankareitten | |
partitive | päivänsankaria | päivänsankareita päivänsankareja | |
illative | päivänsankariin | päivänsankareihin | |
singular | plural | ||
nominative | päivänsankari | päivänsankarit | |
accusative | nom. | päivänsankari | päivänsankarit |
gen. | päivänsankarin | ||
genitive | päivänsankarin | päivänsankarien päivänsankareiden päivänsankareitten | |
partitive | päivänsankaria | päivänsankareita päivänsankareja | |
inessive | päivänsankarissa | päivänsankareissa | |
elative | päivänsankarista | päivänsankareista | |
illative | päivänsankariin | päivänsankareihin | |
adessive | päivänsankarilla | päivänsankareilla | |
ablative | päivänsankarilta | päivänsankareilta | |
allative | päivänsankarille | päivänsankareille | |
essive | päivänsankarina | päivänsankareina | |
translative | päivänsankariksi | päivänsankareiksi | |
abessive | päivänsankaritta | päivänsankareitta | |
instructive | — | päivänsankarein | |
comitative | See the possessive forms below. |