pęk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: pek and Pęk

Polish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *pǫkъ.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

pęk m inan (diminutive pęczek)

  1. bunch, bundle, sheaf

Declension[edit]

Further reading[edit]

  • pęk in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pęk in Polish dictionaries at PWN