promissus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Perfect passive participle of prōmittō.
Participle
[edit]prōmissus (feminine prōmissa, neuter prōmissum); first/second-declension participle
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | prōmissus | prōmissa | prōmissum | prōmissī | prōmissae | prōmissa | |
| genitive | prōmissī | prōmissae | prōmissī | prōmissōrum | prōmissārum | prōmissōrum | |
| dative | prōmissō | prōmissae | prōmissō | prōmissīs | |||
| accusative | prōmissum | prōmissam | prōmissum | prōmissōs | prōmissās | prōmissa | |
| ablative | prōmissō | prōmissā | prōmissō | prōmissīs | |||
| vocative | prōmisse | prōmissa | prōmissum | prōmissī | prōmissae | prōmissa | |
References
[edit]- “promissus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “promissus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “promissus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.