rzemyk

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *remy

Polish rzemień

Proto-Indo-European *-eykos

Proto-Balto-Slavic *-eikas

Proto-Slavic *-ikъ

Old Polish -ik

Polish -ik

Polish -yk

Polish rzemyk

From rzemień + -yk.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈʐɛ.mɘk/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛmɘk
• Syllabification: rze‧myk

Noun

rzemyk m inan (diminutive rzemyczek)

1. diminutive of rzemień

Declension

Declension of rzemyk

	singular	plural
nominative	rzemyk	rzemyki
genitive	rzemyka	rzemyków
dative	rzemykowi	rzemykom
accusative	rzemyk	rzemyki
instrumental	rzemykiem	rzemykami
locative	rzemyku	rzemykach
vocative	rzemyku	rzemyki

Related terms

adjectives

• rzemienicowy
• rzemienny
• rzemykowy

nouns

• rzemienica
• rzemieniec
• rzemień

proverbs

• od rzemyczka do koniczka
• od rzemyczka do koziczka

Further reading

• “rzemyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “rzemyk”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)