tanı

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology 1[edit]

Noun[edit]

tanı (definite accusative tanıyı, plural tanılar)

  1. diagnosis
Declension[edit]
Inflection
Nominative tanı
Definite accusative tanıyı
Singular Plural
Nominative tanı tanılar
Definite accusative tanıyı tanıları
Dative tanıya tanılara
Locative tanıda tanılarda
Ablative tanıdan tanılardan
Genitive tanının tanıların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular tanım tanılarım
2nd singular tanın tanıların
3rd singular tanısı tanıları
1st plural tanımız tanılarımız
2nd plural tanınız tanılarınız
3rd plural tanıları tanıları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular tanımı tanılarımı
2nd singular tanını tanılarını
3rd singular tanısını tanılarını
1st plural tanımızı tanılarımızı
2nd plural tanınızı tanılarınızı
3rd plural tanılarını tanılarını
Dative
Singular Plural
1st singular tanıma tanılarıma
2nd singular tanına tanılarına
3rd singular tanısına tanılarına
1st plural tanımıza tanılarımıza
2nd plural tanınıza tanılarınıza
3rd plural tanılarına tanılarına
Locative
Singular Plural
1st singular tanımda tanılarımda
2nd singular tanında tanılarında
3rd singular tanısında tanılarında
1st plural tanımızda tanılarımızda
2nd plural tanınızda tanılarınızda
3rd plural tanılarında tanılarında
Ablative
Singular Plural
1st singular tanımdan tanılarımdan
2nd singular tanından tanılarından
3rd singular tanısından tanılarından
1st plural tanımızdan tanılarımızdan
2nd plural tanınızdan tanılarınızdan
3rd plural tanılarından tanılarından
Genitive
Singular Plural
1st singular tanımın tanılarımın
2nd singular tanının tanılarının
3rd singular tanısının tanılarının
1st plural tanımızın tanılarımızın
2nd plural tanınızın tanılarınızın
3rd plural tanılarının tanılarının
Synonyms[edit]

Etymology 2[edit]

Noun[edit]

tanı

  1. accusative singular of tan
  2. third-person singular possessive of tan

Verb[edit]

tanı

  1. imperative of tanımak
Antonyms[edit]