uporczywy

Polish

Etymology

From uporek +‎ -ywy.

Pronunciation

• IPA^(key): /u.pɔrˈt͡ʂɘ.vɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘvɘ
• Syllabification: u‧por‧czy‧wy

Adjective

uporczywy (comparative bardziej uporczywy, superlative najbardziej uporczywy, derived adverb uporczywie)

1. pressing

   Synonym: natarczywy

2. stubborn, persistent (difficult to remove)

Declension

Declension of uporczywy (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	uporczywy		uporczywa	uporczywe	uporczywi	uporczywe
genitive	uporczywego		uporczywej	uporczywego	uporczywych
dative	uporczywemu		uporczywej	uporczywemu	uporczywym
accusative	uporczywego	uporczywy	uporczywą	uporczywe	uporczywych	uporczywe
instrumental	uporczywym		uporczywą	uporczywym	uporczywymi
locative	uporczywym		uporczywej	uporczywym	uporczywych

Derived terms

nouns

• uporczywość

Further reading

• uporczywy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• uporczywy in Polish dictionaries at PWN