uydurma

Azerbaijani

Other scripts

Cyrillic		ујдурма
Arabic

Etymology

Morphologically from uydur- +‎ -ma.

Pronunciation

• IPA^(key): [ujdurˈmɑ]
• Hyphenation: uy‧dur‧ma

Adjective

uydurma (comparative daha uydurma, superlative ən uydurma)

1. fabricated, forged, false, made up

Noun

uydurma (definite accusative uydurmanı, plural uydurmalar)

1. verbal noun of uydurmaq
2. invention, fiction, figment, device
3. contrivance
4. fabrication

Declension

Declension of uydurma

	singular	plural
nominative	uydurma	uydurmalar
definite accusative	uydurmanı	uydurmaları
dative	uydurmaya	uydurmalara
locative	uydurmada	uydurmalarda
ablative	uydurmadan	uydurmalardan
definite genitive	uydurmanın	uydurmaların

Possessive forms of uydurma

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmam	uydurmalarım
sənin (“your”)	uydurman	uydurmaların
onun (“his/her/its”)	uydurması	uydurmaları
bizim (“our”)	uydurmamız	uydurmalarımız
sizin (“your”)	uydurmanız	uydurmalarınız
onların (“their”)	uydurması or uydurmaları	uydurmaları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmamı	uydurmalarımı
sənin (“your”)	uydurmanı	uydurmalarını
onun (“his/her/its”)	uydurmasını	uydurmalarını
bizim (“our”)	uydurmamızı	uydurmalarımızı
sizin (“your”)	uydurmanızı	uydurmalarınızı
onların (“their”)	uydurmasını or uydurmalarını	uydurmalarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmama	uydurmalarıma
sənin (“your”)	uydurmana	uydurmalarına
onun (“his/her/its”)	uydurmasına	uydurmalarına
bizim (“our”)	uydurmamıza	uydurmalarımıza
sizin (“your”)	uydurmanıza	uydurmalarınıza
onların (“their”)	uydurmasına or uydurmalarına	uydurmalarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmamda	uydurmalarımda
sənin (“your”)	uydurmanda	uydurmalarında
onun (“his/her/its”)	uydurmasında	uydurmalarında
bizim (“our”)	uydurmamızda	uydurmalarımızda
sizin (“your”)	uydurmanızda	uydurmalarınızda
onların (“their”)	uydurmasında or uydurmalarında	uydurmalarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmamdan	uydurmalarımdan
sənin (“your”)	uydurmandan	uydurmalarından
onun (“his/her/its”)	uydurmasından	uydurmalarından
bizim (“our”)	uydurmamızdan	uydurmalarımızdan
sizin (“your”)	uydurmanızdan	uydurmalarınızdan
onların (“their”)	uydurmasından or uydurmalarından	uydurmalarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	uydurmamın	uydurmalarımın
sənin (“your”)	uydurmanın	uydurmalarının
onun (“his/her/its”)	uydurmasının	uydurmalarının
bizim (“our”)	uydurmamızın	uydurmalarımızın
sizin (“your”)	uydurmanızın	uydurmalarınızın
onların (“their”)	uydurmasının or uydurmalarının	uydurmalarının

Verb

uydúrma

1. second-person singular imperative negative of uydurmaq

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “uydurma”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 4, Baku: Şərq-Qərb, page 410

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish اویدرمه (uydurma).

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Noun

uydurma (definite accusative uydurmayı, plural uydurmalar)

1. verbal noun of uydurmak

Declension

Declension of uydurma

singular plural nominative uydurma uydurmalar definite accusative uydurmayı uydurmaları dative uydurmaya uydurmalara locative uydurmada uydurmalarda ablative uydurmadan uydurmalardan genitive uydurmanın uydurmaların Possessive forms nominative singular plural 1st singular uydurmam uydurmalarım 2nd singular uydurman uydurmaların 3rd singular uydurması uydurmaları 1st plural uydurmamız uydurmalarımız 2nd plural uydurmanız uydurmalarınız 3rd plural uydurmaları uydurmaları definite accusative singular plural 1st singular uydurmamı uydurmalarımı 2nd singular uydurmanı uydurmalarını 3rd singular uydurmasını uydurmalarını 1st plural uydurmamızı uydurmalarımızı 2nd plural uydurmanızı uydurmalarınızı 3rd plural uydurmalarını uydurmalarını dative singular plural 1st singular uydurmama uydurmalarıma 2nd singular uydurmana uydurmalarına 3rd singular uydurmasına uydurmalarına 1st plural uydurmamıza uydurmalarımıza 2nd plural uydurmanıza uydurmalarınıza 3rd plural uydurmalarına uydurmalarına locative singular plural 1st singular uydurmamda uydurmalarımda 2nd singular uydurmanda uydurmalarında 3rd singular uydurmasında uydurmalarında 1st plural uydurmamızda uydurmalarımızda 2nd plural uydurmanızda uydurmalarınızda 3rd plural uydurmalarında uydurmalarında ablative singular plural 1st singular uydurmamdan uydurmalarımdan 2nd singular uydurmandan uydurmalarından 3rd singular uydurmasından uydurmalarından 1st plural uydurmamızdan uydurmalarımızdan 2nd plural uydurmanızdan uydurmalarınızdan 3rd plural uydurmalarından uydurmalarından genitive singular plural 1st singular uydurmamın uydurmalarımın 2nd singular uydurmanın uydurmalarının 3rd singular uydurmasının uydurmalarının 1st plural uydurmamızın uydurmalarımızın 2nd plural uydurmanızın uydurmalarınızın 3rd plural uydurmalarının uydurmalarının Predicative forms singular plural 1st singular uydurmayım uydurmalarım 2nd singular uydurmasın uydurmalarsın 3rd singular uydurma uydurmadır uydurmalar uydurmalardır 1st plural uydurmayız uydurmalarız 2nd plural uydurmasınız uydurmalarsınız 3rd plural uydurmalar uydurmalardır

Adjective

uydurma

1. fabricated, forged, false, made up
   • 1938 July 18, Anadolu Agency, “Şarkî Sibirya'da harp hali ilânı doğru değil!”, in Kurun, page 4:

     Tass Ajansı, Şarkî Sibiryada gûya harp hali ilân edildiğine ve Mareşal Blüherin de ora kumandanlığına tayin edildiğine dair cenubî Amerikada çıkan haberlerin kat'iyyen essasız ve uydurma olduğnu beyan etmektedir.

     (please add an English translation of this quotation)

Verb

uydurma

1. second-person singular negative imperative of uydurmak

Derived terms

• uydurmasyon

References

• Redhouse, James W. (1890), “اویدرمه”, in A Turkish and English Lexicon‎^[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 273
• Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN