váilut

Northern Sami

Etymology

Borrowed from dialectal Finnish vailtua, from Finnish vailla.

Pronunciation

• (Kautokeino) IPA^(key): /ˈvaːjːluːh(t)/

Verb

váilut

1. to lack

Inflection

Even u-stem, il-ill gradation
infinitive	váilut
1st sing. present	váillun
1st sing. past	váilon
infinitive	váilut	action noun	váilun
present participle	váilu	action inessive	váilumin váilume
past participle	váilon	action elative	váilumis
agent participle	—	action comitative	váilumiin
		abessive	váillọkeahttá
	present indicative	past indicative	imperative
1st singular	váillun	váilon	váilon
2nd singular	váillut	váilot	váillọ
3rd singular	váilu	váillūi	váilos
1st dual	váilo	váillūime	váilu
2nd dual	váilubeahtti	váillūide	váilu
3rd dual	váiluba	váillūiga	váiloska
1st plural	váilut	váillūimet	váilot váilut
2nd plural	váilubēhtet	váillūidet	váilot váilut
3rd plural	váilot	váilo	váiloset
connegative	váillọ	váilon	váillọ
	conditional 1	conditional 2	potential
1st singular	váillošin váillošedjen	váillolin váilloledjen	váilložan
2nd singular	váillošit váillošedjet	váillolit váilloledjet	váilložat
3rd singular	váillošii	váillolii	váilloža váilloš
1st dual	váillošeimme	váilloleimme	váilložetne
2nd dual	váillošeidde	váilloleidde	váilložeahppi
3rd dual	váillošeigga	váilloleigga	váilložeaba
1st plural	váillošeimmet	váilloleimmet	váilložit váilložat
2nd plural	váillošeiddet	váilloleiddet	váilložēhpet
3rd plural	váilloše váillošedje	váillole váilloledje	váilložit
connegative	váilloše	váillole	váilloš

Further reading

• Eino Koponen, Klaas Ruppel, Kirsti Aapala, editors (2002–2008), Álgu database: Etymological database of the Saami languages‎^[1], Helsinki: Research Institute for the Languages of Finland