Jump to content

volucrum

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology 1

[edit]

Seemingly a late variant of involūcrum (covering, wrapping).

Noun

[edit]

volūcrum n (genitive volūcrī); second declension[1] (Medieval Latin)

  1. purse
    • c. 538 CE – 594 CE, Gregory of Tours, Libri Historiarum 5:
      Ostendebat enim nobis ante die tertia rex duo volucra, species et diversis ornamentis referta, quae praeciebantur amplius quam tria milia solidorum; sed et saccolum cum nummismati auri pondere, tendentem quasi duo milia.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension
[edit]

Second-declension noun (neuter).

Etymology 2

[edit]

Noun

[edit]

volucrum

  1. genitive plural of volucris

Adjective

[edit]

volucrum

  1. genitive masculine/feminine plural of volucer
    • 8 CE, Ovidius, Metamorphoses 2.234:
      Tum vero Phaethon cunctis e partibus orbem
      adspicit accensum nec tantos sustinet aestus
      ferventisque auras velut e fornace profunda
      ore trahit currusque suos candescere sentit;
      et neque iam cineres eiectatamque favillam
      ferre potest calidoque involvitur undique fumo,
      quoque eat aut ubi sit, picea caligine tectus
      
nescit et arbitrio volucrum raptatur equorum.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 8 CE, Ovidius, Metamorphoses 4.245:
      Dissipat hunc radiis Hyperione natus iterque
      dat tibi, qua possis defossos promere vultus;
      nec tu iam poteras enectum pondere terrae
      tollere, nympha, caput corpusque exsangue iacebas:
      nil illo fertur volucrum moderator equorum
      post Phaethonteos vidisse dolentius ignes.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 45 CE – 96 CE, Statius, Thebais 10.228:
      Vertice sic Pholoes volucrum nutritor equorum,
      cum fetura gregem pecoroso vere novauit,
      laetatur cernens hos montis in ardua niti,
      hos innare vadis, certare parentibus illos;
      tunc vacuo sub corde movet, qui molle domandi
      ferre iugum, qui terga boni, quis in arma tubasque
      natus, ad Eleas melior quis surgere palmas:
      talis erat turmae ductor longaeuus Achivae.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 370 CE – 404 CE, Claudius Claudianus, De Raptu Proserpinae 3.431:[2]
      Quis currus? Ferus ipse quis est? Terraene, marisne
      incola? Quae volucrum deprendam signa rotarum?
      • 1922 translation by M. Platnauer
        What chariot was it? Who was that cruel ravisher? A denizen of earth or sea? What traces of his wingèd wheels can I discover?

References

[edit]
  1. ^ "volucrum", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  2. ^ Claudian. On Stilicho's Consulship 2-3. Panegyric on the Sixth Consulship of Honorius. The Gothic War. Shorter Poems. Rape of Proserpina. Translated by M. Platnauer. Loeb Classical Library 136, first published by Harvard University Press, 1922. Republished online at LacusCurtius by Bill Thayer.