δάσκαλος

Greek

Etymology

From Ancient Greek διδάσκαλος, from διδάσκω.

Alternative forms

• διδάσκαλος (didáskalos)

Noun

δάσκαλος (dáskalos) m,   plural δάσκαλοι,  feminine δασκάλα

1. (education) primary school/elementary school teacher
2. (education) instructor
3. great artist
4. (figuratively) a person who gives advice

Declension

declension of δάσκαλος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	δάσκαλος	δάσκαλοι
genitive (γενική)	δασκάλου	δασκάλων
accusative (αιτιατική)	δάσκαλο	δασκάλους
vocative (κλητική)	δάσκαλε	δάσκαλοι
There is a rare alternative plural: δασκάλοι

Related terms

• δασκάλα f (daskála, “teacher”)
• δίδαγμα n (dídagma, “lesson”)
• διδάσκαλος m (didáskalos, “teacher”)
• διδασκάλισσα f (didaskálissa, “teacher”)
• διδάσκω (didásko, “to teach”)
• διδακτέος (didaktéos, “relating to syllabus and curriculum”)

• διδακτικός (didaktikós, “educational”)
• διδακτός (didaktós, “teachable”)
• διδασκαλία f (didaskalía, “the teaching process, instruction”)
• διδασκαλείο n (didaskaleío, “college of education”)
• διδασκαλικός m (didaskalikós, “teacher”)
• διδαχή f (didachí, “teachings, religious instruction”)

See also

• καθηγητής m (kathigitís, “professor, teacher”)
• καθηγήτρια f (kathigítria, “professor, teacher”)
• εκπαιδευτής m (ekpaideftís, “instructor”)

• εκπαιδεύτρια f (ekpaidéftria, “instructor”)
• εκπαιδευτικός m and f (ekpaideftikós, “teacher”)
• παιδαγωγός m and f (paidagogós, “educationalist”)